Բարև, ես Սողոմոնն եմ, փոքրիկ Սեբաստացի

Բարև սիրելի ընթերցող, ես Սողոմոն Քամալյանն եմ, ծնվել եմ նշանավոր օր՝ ապրիլի 7 – ին, այդ օրը Հայաստանում տոնում են մայրության օրը, նշանակում է այդ օրը ես իմ մայրիկին ամենամեծ նվերն եմ արել։

Ես փոքրիկ Արցախցի եմ։ Ցավոք դեռ չեմ եղել այնտեղ, բայց գիտեմ, որ գնալու եմ հայրիկիս տուն։ Երբ ես քառասուն օրական էի ծնողներս ինձ տարան մկրտելու Դաշտավան գյուղի Ս․ Աստվածածին եկեղեցի, այստեղ երգում է մայրիկս իր երգչախմբի հետ։ Ինձ մկրտեց Տեր Աբրահամը և ինձ տվեց նոր անուն՝ Մովսես։

Ես դեռ փոքր եմ, բայց շատ եմ սիրում ճամփորդել, իմ մայրիկի հետ շատ տեղեր եմ այցելել, երբ դեռ չէի ծնվել, իսկ արդեն հիմա միայն մայրիկի հետ չէ, այլ հայրիկի, տատիկների, պապիկների, հորքուրների, մորքուրների, հոպարների հետ եմ ճամփորդում, ու դեռ պիտի քեռի հետ էլ շրջեմ։

Իմ առաջին ընտանեկան ճամփորդությունը դեպի Ապարանի ջրամբար՝

Բայց ամենից շատ սիրում եմ երգել, պարել ու նվագել, մայրիկը ինձ համար անվերջ երգում, պարում ու նվագում է, երբ չի երգում քնելուց առաջ, ես եմ ինձ համար երգում։

Ի դեպ եկեք ձեզ պատմեմ իմ ատամհատիկի պատմությունը , այն շատ հետաքրքիր է։

Ես իմ առաջին ատամիկը հանել եմ վեց ու կես ամսականում, բայց իմ յոթ ամսականին մի մեծ խնջույք էին արել, լիքը մարդիկ ու երեխաներ, ես առաջին անգամ էի ծանոթանում նրանց հետ։ Տատիկը Արցախի հատիկից էր պատրատել բոլորի համար, նրանք դա իմ գլխին լցրեցին, և այդ աղմուկ աղաղակի մեջ իմ առջև դրված կերպարներից ես վերցրեցի երկու մարդուկ՝ երաժիշտ և պարող, և քանի որ այս ամենին չէին մասնակցում տղամարդիկ, երեկոյան հայրիկը պահանջեց կրկնել և ես ընտրեցի տիեզերագնացը։

Ես հիմա ութ ամսական եմ, ուսումնասիրում եմ մեր տանը գտնվող ամեն բան, մայրիկը ինձ արագ հեռացնում է ամեն տեղից, չեմ հասկանում ինչու։

Ես նաև սիրում եմ մայրիկի հետ մարզվելը, դա այնքան ծիծաղելի է։ Հիմա կմտածեք բա հայրիկի մասին չեմ պատմում, հայրիկս աշխատում է, ու ես նրան օրվա վերջում եմ տեսնում, հետևապես շատ եմ կարոտում, երբ վերադառնում է տուն ու պտտում բանալին ես անգամ դռան չխկոցից գիտեմ, որ հայրիկս է՝ առաջ մայրիկն էր տանում դեպի դուռը, հիմա ես՝ ինքնուրույն, չորեքթաթ գնում եմ դիմավորելու հայրիկիս, ում շատ – շատ եմ սիրում։ Նա ինձ հետ խաղում է մարզվում ենք և միասին խոսում ու ծիծաղում ենք և սիրում եմ թե նա ինչ է անում այդ տարորինակ սարքերով։

Սիրում եմ ջուրը, միշտ անհամբեր սպասում եմ լողանալու, իսկ լողալը իսկապես հրաշալի է, մայրիկն ու հայրիկը ինձ համար հավես բան են մտածել՝

Սիրում եմ երբ ինձ համար հետաքրքիր պատմություններ են պատմում, մայրիկը հեքիաթներ է պատմում և թատրոն բեմադրում, դա ինձ շատ է դուր գալիս։

Ես սիրում եմ լինել տարբեր միջոցառումների, մասնակցել եմ <<Գութան>> փառատոնին, դիտել եմ մայրիկիս ելույթը, գնացել եմ առաջին անգամ հարսանիք ու էլի տարբեր վայրեր, շատ եմ սիրում զբոսնել, ու բացահայտել աշխարհը։